fbpx

เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างครูกับเด็ก ต้องตกเป็นรองเรื่องการเรียนการสอน

เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างครูกับเด็ก ต้องตกเป็นรองเรื่องการเรียนการสอน

1.

“สอนที่จักรพงษ์ฯ (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษ์ภูวนารถ) มาประมาณเกือบสองปีแล้ว แต่ว่าอยู่ในสายงานวิชาชีพครูประมาณ 5-6 ปี แต่เป็นอาจารย์พิเศษเสียเป็นส่วนใหญ่

“ครั้งแรกที่อยากมาครู เพราะว่าตอนนั้นทำงานออฟฟิศมาแปดปี แล้วมันรู้สึกอิ่มตัว เลยคิดว่าเราจะหาอีกอาชีพอื่นอะไรได้บ้าง ซึ่งตอนนั้นก็คิดย้อนไปว่าตอน ป.ตรี เราก็เคยสอนพิเศษแทนเพื่อนบ้าง เคยมีประสบการณ์ว่ามีเด็กโทรมาถามเกี่ยวกับเนื้อหาบทเรียน แล้วเราทำให้เขาเข้าใจได้ มันก็เลยรู้สึกว่า ภาษาอังกฤษมันน่าจะเป็นอาวุธให้เราได้ ก็เลยต้องออกมาเรียนต่อปริญญาโท แล้วค่อยมาทำงานสอน

“เป็นอาจารย์ประจำก่อน ตอนแรกอยู่ที่มหาวิทยาลัยอิสเทิร์นเอเชีย ตรงคลองห้า รังสิต ธัญบุรี

“ครั้งแรกที่เข้าห้องเรียนมันก็คงกังวล มันกังวลมากๆ เพราะว่าจริงๆ ตัวตนเป็นคนขี้อายมากๆ จริงๆ ทุกวันนี้ก็เป็นคนขี้อายอยู่ แล้วก็เป็นคนไม่มั่นใจในตัวเอง เพราะฉะนั้นการที่จะไปยืนอยู่หน้าห้องมันเป็นเรื่องที่ไม่พึงประสงค์ของเราอยู่แล้ว มันก็เลยประหม่า แต่ด้วยความที่เราเตรียมการสอนมา เราก็จะไปได้ แต่ก็ไม่ได้โฟกัสที่ตัวนักเรียนมากนัก เหมือนกับว่าเราเหมือนไปเลคเชอร์เด็กมากกว่า”

2.

“เป็นคนสนใจเรื่องของการเรียนรู้อยู่แล้ว เพราะฉะนั้นในเฟสบุ๊คถ้าเจออะไรป๊อบอัพมาเราจะคลิ๊กไลค์ในหน้าเฟสบุ๊คแล้ว เผอิญมันป๊อบอัพในเฟสบุ๊คของตัวเอง เราก็คลิ๊กไลค์แล้วก็ได้รู้จัก

“หลังจากที่เขามีการจัดครูกล้าสอนรุ่นแรกไปแล้ว แล้วเขามีโพสต์ว่าจะมีการจัดเสวนาขึ้นที่ธรรมศาสตร์ กับมหาวิทยาลัยอะไรอีกแห่งจำไม่ได้ เราไปร่วมฟังสองครั้งเลย แล้วมันก็รู้สึกได้ถึงความมีพลังของครูกล้าสอนรุ่นหนึ่ง ก็เลยรู้สึกว่าอยากจะไปเรียนรู้ แล้วก็ลงชื่อไว้ ถ้ามีรุ่นสองอยากไป เพราะว่าตอนนั้นไม่มีความสุขในการสอน ถึงแม้จะผ่านมา 5-6 ปี มันรู้สึกว่าเราไม่อยากเดินเข้าห้องสอน ถ้าข้างในเราไม่มีความสุขมันก็จะส่งต่อถึงเด็ก แต่ว่าก็ยังไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะตัวเราเอง หรือว่าบริบทรอบข้างที่เราควบคุมไม่ได้

“ฉะนั้นก็เลยสนใจว่าอยากจะมาค้นหาตัวเองว่าสายงานนี้เรายังอยากจะสานต่อไหม เพราะเดิมจุดเริ่มต้นคือเราอยากใช้ภาษาอังกฤษให้มันมีประโยชน์ เราไม่ได้ใช้ชีวิตเพื่อตัวเราอย่างเดียว เราก็อยากมีประโยชน์กับสังคมบ้าง เป็นจุดที่เราถอยหลังกลับมาค้นหาตัวเองให้มันได้ก่อน แล้วถ้าหากว่าเส้นทางนี้มันยังคงไปต่อได้ แล้วเราจะมีวิธีการแก้ปัญหาในห้องเรียนได้อย่างไร”

3.

“หลัก ๆ คือได้เรื่องความสัมพันธ์ที่ดี ที่ผ่านมามันไม่ถึงกับมองข้ามนะ เรารู้ว่าเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเด็กกับครูนั้นสำคัญ แต่บางทีเราไปโฟกัสที่เนื้อหาการสอนมากกว่า เพราะว่าเรากลัวว่าเขาจะเรียนไม่ทัน กลัวเขาจะไม่มีเนื้อหาในการสอบ แต่ว่าจริง ๆ แล้วพอได้มาเข้ากิจกรรมต่าง ๆ ถึงแม้เป็นกิจกรรมในการเรียนรู้ตัวตนของตัวเองก็ตาม แต่มันรู้สึกว่าจริง ๆ ความสัมพันธ์เป็นประตูแรก ถ้าเราไม่เปิดประตูความสัมพันธ์ก่อน การเรียนรู้มันก็น่าจะยาก

“โจทย์ต่อไปก็คือเราจะทำอย่างไรให้เรามีความสัมพันธ์อันดีกับเด็กได้มากขึ้น ถึงแม้ว่ามันจะไม่ Completely เยอะมาก แต่ตอนนี้เราได้ตระหนักรู้แล้วว่ามันสำคัญ แต่เราจะริเริ่มอย่างไรให้มันเกิดขึ้นในห้องเรียนที่เรารู้สึกว่ามันมีอะไรต่าง ๆ นานาที่ไม่เอื้อมากมาย แม้กระทั่งตัวเราเองก็ตาม

“บางทีมันมีเรื่องที่เราสงสัยในตัวเด็ก ว่าทำไมเขาเป็นอย่างนั้น ทำไมเขาเป็นอย่างนี้ แต่เราก็ปล่อย ๆ ไป เพราะรู้สึกเหนื่อยกับอะไรรอบข้างอยู่แล้ว อีกอย่างคือเราเป็นอาจารย์พิเศษด้วย เราจึงได้เจอเขาน้อยมาก ไม่ได้อยู่ด้วยทุกวัน เข้าไปแค่ตอนสอน มันก็อาจจะไม่ได้ Connect กับเด็กมาก ต่อจากนี้ก็คงเอาตัวเราเข้าหาเขามากขึ้น ส่วนกระบวนการสอนมันก็คงต้องปรับต่อไป เพราะมีหลายอย่างที่เรารู้สึกว่ามันยังไม่ค่อยเอื้อเท่าไร

“เมื่อเริ่มมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเด็ก เขาน่าจะเปิดกับเรามากขึ้น เพราะวิชาภาษาอังกฤษนั้นเด็กส่วนใหญ่ไม่อยากเรียนอยู่แล้ว ถ้าเราทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมามันก็น่าจะเป็นประตูที่จะทำให้เขาอยากเรียนมากขึ้นก็ได้”

4.

“สำหรับการเข้าร่วมอบรมที่นี่ คิดว่าขอบคุณตัวเองที่ตัดสินใจมา เพราะว่าเราเลือกเองที่จะมา จริง ๆ เราไปปรึกษาคนสนิทสองคนซึ่งก็ขอบคุณเขา ที่เขาให้เราเลือกเอง เขาไม่ได้ปิดกั้นว่า ‘เฮ้ย! อย่ามา มันเสี่ยง’ หรืออะไรต่างๆ เพราะมันก็มีค่าใช้จ่าย ซึ่งเราออกเองไม่ได้เกี่ยวโยงกับมหาวิทยาลัยใด ๆ

“รู้สึกว่าขอบคุณตัวเองที่ตัดสินใจมา ถึงแม้ว่ายังไม่ตกผลึก เพราะว่ามันก็ยังไม่ครบ 3 โมดูล (หลักสูตรนี้มี 3 โมดูล ครั้งนี้เป็นโมดูลแรก) แต่ว่ามันก็มีไอเดียเล็ก ๆ จากโจทย์ที่เราอยากเข้ามาค้นหาตัวเอง แล้วก็กระบวนการที่จะปรับปรุงให้มันดีขึ้น มันก็พอที่จะมีคำตอบแล้วว่ามันคืออะไร”

เกด สุพัตรา สร้อยคีรี อาจารย์พิเศษ ภาษาอังกฤษ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษ์ภูวนารถ